Η ημερα ανοιγεται  στον κοσμο… Μερικες σταγονες δροσιας φαινονται στον οριζοντα, και χιλια φωτα λαμπουν στον πελαγος.
Μια ελαφρη ομιχλη σηκωνεται στη γη συνδευομενη απο τα  αρωματα των πρωτων λαμψεων.
Ο φυλακας του φαρου που ξαγρυπνει , παρουσια με τους αγγελους, και την αναπνοη του πνευματος, ...
Κατα τη διαρκεια της νυχτας, την καρδια του την προσφερει σε ολους εκεινους με τους οποιους, μοιραζει τα δακρυα του, μοιραζει τις νυχτες του… Φυλακας αορατος, ταξιδιωτης στην  εξορια .Σε αυτη την γλυκια παραμονη αυτη την γλυκια νυχτα , η καρδια του  νεκρώνεται...
Στο μικρο φως του φεγγαριου τυλιγεται μια νεα μερα. Ερχεται  η μυρουδια του ξυλου που θα ψησει το ψωμι,οι πρωτες λαμψεις και μερικες σταγονες της δροσιας  που χορευουν στα  κυματα με την γεννηση  της καινουργιας μερας. Του ψιθυριζουν  μυστικα και τον καθογηδουν  μεσα  σε αυτην την ησυχια της μοναξιας... 

Στη ζωη μια ευχαριστη στιγμη
οταν περναει απο τον νου μου
ολα ειναι λιγα... 
αλλα ειναι για σενα,
βρισκω την ηρεμια
βρισκω τη ζωη μου.

Οταν ολα ειναι βαρετα
στο ομορφο απογευμα
τυχαια θυμαμαι
εσενα και ηρεμω,
γιατι χωρις να θυμαμαι
δεν ζω,
και οι σκεψεις μου σκιες
που τραγουδουν για μενα

Η νυχτα πυκνη
αλλα ολα ειναι μαγεια
ολα ειναι ενα μυστηριο,
η διαιρεση της αποστασης
τραγουδα στα ονειρα μου
το κανει για μενα
να κοιμηθω...

Εκει
Καθισμενη στο λιμανι
σαν παλια σημαια της ζωης,

ενας φαρος φωτιζει
καθε ακρο της ελπιδας,

επιμενω με επιθυμια
δεν αφηνω να σβηστει η εννοια του χρονου
σε οτι πιστευω ,

ποια... η κολαση ειναι εδω
παραμενω μονη εκλιπαρω την αγαπη σου.

Μια μικρη φλογα
εναν σπινθηρα...

σιωπηλη και πιστη
μια αντανακλαση του ουρανου
ευθραυστη και μοναχη,

ονειρο μου το τραγουδι της φωτιας
Θελω να γινει φλoγα στην ψυχη μου
να προχωρησουμε θυμησου...

Το τραγουδι που παιζει σε λαθος ωρες ...
Και εγώ νομιζα οτι ηξερα τα παντα
αλλα δεν ξερω τιποτα.
Οταν ακουσα το τραγουδι ηταν αυγη,
ειδα εσενα ενιωσα το χερι σου
αλλα η βροχη ηρθε,και τα εκανε ολα διαφορετκα ,
αλλαξαν ολα...
το τραγουδι που παιζει δεν μπορεις να το ακουσεις
εξαιτιας της θυελλας.
το τραγουδι που παιζει σε λαθος ωρες...
και εγω θυμαμαι ακομη εσενα,
εκεινο το τριανταφυλλο που εδωσες μεσα στο χειμωνα.

Καθε βημα,
κι ενα δακρυ στα ματια μου,
το πολυ μια νυχτα,
μια νυχτα, με σoφια.
Με αυτες τις σκεψεις..
Καθε αστερι,
ειναι και μια επιθυμια.
Γεματο φεγγαρι...
ενισχυει τη νοσταλγια
και με κανει να κλαψω…
Γεματο φεγγαρι...
πληρης μαγεια ,νοσταλγια,
να μου φερει την ευτυχια.
μολυβι οι σκεψεις μου,
απουσια δικη σου.
Γεματο φεγγαρι...

Ξερω πριν απο σενα μοναξια
τιποτα ολα αδεια δακρυα στεγνα.

 

Κλαδι του ανεμου εμοιαζα
λυγοντας  στη γη,
χαρα να δωσεις ηθελα
στην αδεια μου ζωη.

 

Σαν πληγωμενος κορμορανος
στη λιμνη του ουρανου
περιμενα εσενα
νυφαδα του χιονιου.

 

φεγγαρι μαγια μη του κανεις
και φυγει μακρια,
και κεινο μενα ακουσε
και γυρισες ξανα.

 

Και αναρωτιεμαι πως το'κανες αυτο,
να διωξεις το σκοταδι
να γιανεις τις πληγες
το παθος να ανθισει
ξανα μες τις καρδιες.

 

Νυχτοφως παθος κι ενταση
πυροξανθα μαλλια
το χαδι νυχτολουλουδο
μ' αγγιζει την καρδια.

 

Καρδια μικρη εσυ γιορτη
κι ολα ειναι σαν Λαμπρη.

 

Ακουω  φωνη  σαν μελωδια
αρα ηρθε η ευτυχια.

 

Καλοκαιρακι μη φυγεις...

Καλημερα!!!